ஒருமகள் தன்னை யுடையேன் உலகம் நிறைந்த புகழால்
திருமகள் போல வளர்த்தேன் செங்கண்மால் தான்கொண்டு போனான்
பெருமக ளாய்க்குடி வாழ்ந்து பெரும்பிள்ளை பெற்ற அசோதை
மருமக ளைக்கண்டு கந்து மணாட்டுப்பு றம்செய்யுங் கொலோ.
- பெரியாழ்வார் பாசுரம். (300)
ஒத்தைக்கொரு பெண்ணாக பெற்றேன். அவளை உலகமே புகழும் வண்ணம் இலக்குமி போல வளர்த்தேன்.
செங்கண்மால் ஆகிய பெருமாள் கொண்டு போய் விட்டான்.
இது பெற்றவளின் கவலை. அடுத்து போன இடத்துல மாமியார்க்காரி என்ன செய்வாளோ என்பது கவலையின் தொடர்ச்சி. மாமியாரை மகிழ்விக்க அவளை முதலில் பாராட்டி விட வேண்டுமல்லவா? பெண்ணைக் கொடுத்த பெற்றோரெல்லாம் சம்மந்தியம்மாவை கொஞ்சம் அதிகமாகப் புகழ்வது உண்டே!
"பெருமகளாய்க் குடி வாழ்ந்து....."
அதாவது பெருமகளாய் + குடிவாழ்ந்து எனப் பிரித்தால்
முதன்மையான தலைவியாக குடியில் வாழ்ந்தவள்..என்றும்,
பெரு மகள்+ ஆய்க்குடி வாழ்ந்து எனப் பிரித்தால் இடைச்சேரிக்குத் தலைவியாக வாழ்ந்த யசோதை என்றும் பொருள்படும்.
இத்தகு யசோதை... பெரும் பிள்ளை பெற்றவள்...தன் மருமகளைக் கண்டு..
ஏற்பாளோ..? சீர் செய்வாளோ?
( மருமகளுக்கு மாமியார் செய்யும் சீருக்கு மணாட்டுப்புறம் என்ற பெயரோ!)
எனகவலை கொள்கிறார்.
பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராச்சாரியார் இங்கொரு நயவுரை எழுதுகிறார்.
என்மகளை எவ்வாறு கொண்டு போகலாம் எனத்திட்டமிட்டே இரவெல்லாம் கண்விழித்து அவன் 'செங்கண்மால்' ஆகிவிட்டான் என ஆழ்வார் குறிப்பிடுவதாக!
சும்மாவா சொல்லி வைத்தார்கள்...
"திவ்ய" பிரபந்தம் என!
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக